Adres współczesny:
Rynek 17, budynek południowy

Numer dawnej hipoteki:
- 11, Ring (w 1746 r.);
- 22 (w 1765 r.);
- 20 (od 1800 r.)

Adresy historyczne:
- Ring 19 (do 1914)
Między rokiem 1914, a 1924 zmieniono numerację i od tego czasu budynek ma taki sam numer co sąsiedni budynek po stronie od północnej.
- Rynek 17 (1924 – 1939; 1945 – 1950; od 1956)
- Ring 17 (1939–1944)
- Plac Stalina 17 (1950–1956)

Data budowy: prawdopodobnie XVII w. z licznymi późniejszymi przebudowami

Architekt: nieznany

Inwestor: nieznany

Właściciele:
1670-1703: Jan Miedona
1704-1705: Magdalena Miedona
1705-1725: Andrzej Puson
1746: Christian Fiddicke
1765: Jacob Ziembeck
1800: spadkobiercy Fischera
1804-1842: Joseph Waniek
1843–1861: Gustav Böhm
1861–1880: Luise Böhm z domu Wagner
1889–1900: Otto Böhm
1909: Benno Atzler
1911–1912: Adolf Bloch
1912–1915: Grundstück Verwaltungs Gesellschaft Silesia m.b.H in Beuthen

     
Deutsch / Niemiecki
strona główna
obiekty:
ul. Gliwicka
ul. Górnicza
ul. Krakowska
Rynek
ul. Tylna
ul. Wajdy
ul. Zamkowa
pl. Żwirki i Wigury
osoby
bibliografia
plan miasta
 


 
 

Opis:
Wybudowany na planie prostokąta. Nie posiada sieni. Od rynku dom jest trójkondygnacyjny, a w głębi dwukondygnacyjny, nakryty dachem dwuspadowym ustawionym kalenicą prostopadle do pierzei rynku. Elewacja czteroosiowa, z dwuarkadowymi podcieniami w parterze i trójkątnym szczytem. Okna prostokątne, w szczycie okno eliptyczne.


Rynek 17, fot. 2018 r.

Dodatkowe informacje, przebudowy:
W 1705 r. dom kupił Andrzej Puson, późniejszy burmistrz Tarnowskich Gór (w latach 1718 i 1721), zachował się odpis kontraktu tegoż kupna:
A. 1705. die 22 Junÿ
Kupny Contract Domu w Renku po Niebos[zszyku] P. Janie Miedonie pozostałego, między Domami P. Bernarda Bordoly, a P. Mathysa Olofsona leżacego, między pozostała wdową Pani Magdaleną Miedonową zdożądanymi PP. Curatorami Przedawicielką ziedney, a P. Andrzeiem Posanem oraz y P. Małżonka iego Kupicielami zdrugieÿ strony Zawarty a na Papier uwiedzionÿ, Vrzędowi Radzieckiemu presentowanÿ, a publice czytanÿ iest, którÿ za żądoscią stron się przÿmnie ratificuie, et in qvantum de iure [i o ile według prawa] do Xiąg Mieÿskich incorporować powolnie.
Przi któreÿ Introductÿ pomieniogo kupu, Pan Adam Dzielawski terazni Burmistrz uxorio nomine [w imieniu żony] się ogłasza, ze de iure consanguinitatis [wg prawa pokrewieństwa] do tegoż kupna bliskosć Pani Malżonce iego, a iemu by nalezala, wszaksz zdobrey Przyiażni tego terazniemu P. Kupicielowi życzy, ztą iednak reservą, że gdybÿ in futuram [w przyszłości] ten Dom od P. Kupiciela, a P. Małżonki iego zas do przedaiu pojisć miał, że sobie, ÿ Erbom [spadkopbiercą] swoim jys in salvo [z wyjątkiem] wszeliak pozostawuie, Co za żądnoscią iego ad notum [za ogłoszone] się bierze.

Wartość katastralna zabudowań wynosiła w poszczególnych latach: w 1746 r. – 430 talarów, w 1765–1800 – 450 talarów, w tym cena samego domu to 410 talarów. W 1912 r. drobne przebudowy przeprowadzili Heinrich Gambietz z Bytomia, a w 1915 r. firma Pawlik & Co z Bytomia. Zachowane piwnice wskazują na XVI-wieczny rodowód budynku. Arkady podcienia zapewne dobudowano w XVII w., a trzecią kondygnację na początku XVIII stulecia.


Projekt przebudowy z 1915 r.


     


Rynek 17, dziedziniec, fot. ok. 1942 r.


 

 

 

 

 


 
 

Bibliografia, archiwalia, odnośniki:

Archiwum Państwowe w Katowicach,
• Zespół nr 1441, Akta miasta Tarnowskich Gór, sygn: 231 – 232 (Bürger Rolle der Stadt Tarnowitz); 2216 – 2230 (Feuer Societaets-Catastrumder Stadt Tarnowitz etc.)

Archiwum Państwowe we Wrocławiu,
• Rep. 135, nr 700, Chronik der Stadt Tarnowitz erfasst von Lehrer C. Winkler in Tarnowitz.

Archiwum Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej,
• dokumentacja fotograficzna

Urząd Miejski w Tarnowskich Górach, Archiwum Zakładowe (archiwum budowlane),
• sygn: A 276, A 99, A 384


         

© Fundacja Kruszce Śląska, 2018